و می ترساند زمین را از زوزه ماه
در شبی که روی بلند ترین بام فریاد بر می آورم
و به فرجام می رسانم....آغازی که به هوای سقوط پر می گیرد.
و می ترساند زمین را از زوزه ماه
در شبی که روی بلند ترین بام فریاد بر می آورم
و به فرجام می رسانم....آغازی که به هوای سقوط پر می گیرد.
+ | نوشته شده در ساعت 0  توسط علی نوروزی |