تبليغاتX
دايره ها
86/07/24
به امید رویایی که پوچیش موج می زند دریا ها را

و می ترساند زمین را از زوزه ماه

در شبی که روی بلند ترین بام فریاد بر می آورم

و به فرجام می رسانم....آغازی که به هوای سقوط پر می گیرد.

+  | نوشته شده در ساعت 0  توسط علی نوروزی  |